slapend dienstverband

slapend dienstverband

Slapend dienstverband om de transitievergoeding te ontwijken?

Sinds 1 juli 2015 moeten werkgevers werknemers een transitievergoeding betalen bij het einde  van de arbeidsovereenkomst op initiatief van de werkgever, mits de arbeidsovereenkomst tenminste 24 maanden heeft geduurd.

Met een beetje pech moet een werkgever een werknemer zelfs na 2 jaar ziekte een transitievergoeding betalen. Het gevolg: na twee jaar ziekte ontvangt de werknemer een IVA- of WGA-uitkering en zegt de werkgever de arbeidsovereenkomst liever niet op. De werknemer blijft in dienst, de loondoorbetalingsverplichting stopt en de werknemer heeft geen aanspraak op vakantierechten maar ook niet op een transitievergoeding!

<Risico’s slapend dienstverbandAan het slapende dienstverband zijn wel risico’s verbonden. Zo kan de werknemer op enig moment (deels) herstellen en weer aanspraak maken op een functie binnen het bedrijf van de werkgever. Ook blijft voor de werkgever de verplichting bestaan om zich in te spannen voor re-integratie en de werknemer – indien voorhanden – een passende functie aan te bieden.

Andere redenen om arbeidsovereenkomst niet op te zeggen

Er kunnen goede redenen zijn om het dienstverband slapend te houden, bijvoorbeeld als verwacht wordt dat er binnen afzienbare tijd alsnog verbetering zal optreden, er binnen afzienbare tijd ander passend werk beschikbaar zal komen, of omdat de werkgever zich ook op langere termijn nog wil inspannen om een werknemer te re-integreren als de gelegenheid zich bij hem voordoet

Toelaatbaarheid slapend dienstverband

Een werknemer kan er weinig tegen doen: het gerechtshof Arnhem Leeuwarden heeft op 27 juli 2016 geoordeeld dat de keuze voor zo’n slapend dienstverband niet onrechtmatig is. Het Hof oordeelt dat er geen verplichting bestaat voor de werkgever om een arbeidsongeschikte werknemer te ontslaan na de periode dat de werkgever tot loondoorbetaling verplicht is. Zelfs als de reden voor de werkgever om niet tot beëindiging van de arbeidsovereenkomst over te gaan uitsluitend was gelegen in het niet willen betalen van de transitievergoeding, is het Hof van oordeel dat ook in dat geval niet kan worden gezegd dat er sprake is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de kant van de werkgever.

Desalniettemin doen werkgevers er goed aan om, indien zij van dit slapende dienstverband gebruik maken, richting de werknemer te communiceren dat er legitieme redenen zijn om de werknemer in dienst te houden, zoals: verdergaande re-integratie verplichting die de werkgever op zich neemt, mogelijk zicht op herstel in de toekomst, dan wel mogelijk zicht op een passende functie in de toekomst.

Toekomst slapend dienstverband

Er ligt een voorstel van de Minister om de kosten van de transitievergoeding, die een werkgever maakt bij het beëindigen van de arbeidsovereenkomst met een langdurig arbeidsongeschikte werknemer, te vergoeden door het UWV vanuit het Algemeen werkloosheidsfonds (Awf). De werkgever blijft zelf (onder voorwaarden) de transitievergoeding verschuldigd aan de werknemer en kan daarvoor gecompenseerd worden vanuit het Awf. De werknemer zal op zijn beurt geen recht hebben op een transitievergoeding tegenover het Awf, maar zal daarvoor net als nu bij zijn werkgever moeten aankloppen. Vooralsnog is deze regeling echter nog niet van kracht. Dit wordt op zijn vroegst verwacht per 1 januari 2018. Voor werkgever en werknemer is het daarom van belang de ontwikkelingen op dit gebied goed in de gaten te houden. Uiteraard zijn wij graag bereid u hierin nader te adviseren.